|
Door de afgelopen crisis in Nederland is er veel veranderd omtrent de wetgeving voor arbeid. Veel bedrijven zaten financieel in zwaar weer en er waren weinig banen en een overschot aan arbeiders. Doordat ook veel hoogopgeleide personen werkeloos werden, ‘pikten’ zij de banen in van de lager geschoolde middenklasse. Dit resulteerde in grote werkeloosheid onder deze groep. Daarnaast werden veel werknemers alleen maar aangenomen onder tijdelijke contracten. Een vast contract aanbieden aan werknemers zou namelijk, gezien het financiële klimaat, niet aantrekkelijk zijn voor de werkgever. Om hier wat aan te veranderen, werd de wetgeving omtrent arbeid aangepast. Helaas met tegenovergestelde effecten. De bedoeling was dat de wet ervoor zou zorgen dat meer mensen sneller een vast contract aangeboden zouden krijgen. Echter werden door de regelgeving grotere risico’s voor de werkgever gerealiseerd, waardoor er een averechts effect is. Wanneer een vaste kracht ziek wordt, is het namelijk wettelijk verplicht om deze werknemer tenminste 2 jaar het loon (gedeeltelijk) door te betalen. Dit is een enorm risico voor het bedrijf en zou een grote kostenpost betekenen, omdat hierdoor waarschijnlijk wel een vervangende medewerker nodig zou zijn. Hier bovenop komt de transitievergoeding, die sinds juli 2015 in het leven is geroepen. De Wet Werk en Zekerheid verplicht de werkgever om de werknemer een transitievergoeding uit te keren wanneer deze ontslagen wordt na deze twee jaar. Dit is dus allemaal ten nadelen van de werkgever. Ook heeft de wet ervoor gezorgd dat seizoensarbeid vermoeilijkt is. Veel werkgevers konden geen vaste seizoenarbeiders in dienst nemen, omdat men deze dan verplicht moest doorbetalen wat te duur zou zijn voor het bedrijf. Om seizoensarbeid hierin tegemoet te komen, zijn sommige cao’s verandert. Voorheen kenden zij een onderbreking van zes maanden en deze is ingekort naar drie maanden. Op deze manier kunnen veel seizoenarbeiders langer werken op basis van een overeenkomst voor bepaalde tijd. Daarnaast praat het kabinet over de transitievergoeding, om te bepalen of deze wellicht branche gerelateerd moet worden om de MKB bedrijven hierin tegemoet te komen. Het is dus verstandig wanneer je als werkgever de regelgeving omtrent arbeid, salarisberekening en bedrijfsbegroting in de gaten houd. Wanneer je dit lastig vind, kun je hierbij ook altijd de hulp in schakelen van experts zoals CBBS.nl. |
| http://www.cbbs.nl/ |
Veelgestelde vragen
Wat zijn de gevolgen van de Wet Werk en Zekerheid voor werkgevers?▼
De wet verplicht werkgevers om werknemers bij ziekte minstens 2 jaar (gedeeltelijk) door te betalen en bij ontslag een transitievergoeding uit te keren. Dit verhoogt de risico's en kosten voor bedrijven aanzienlijk.
Waarom nemen werkgevers minder vaste contracten aan na de wetswijziging?▼
Door de hogere risico's en verplichte betalingen bij ziekte en ontslag, kiezen werkgevers vaker voor tijdelijke contracten. Dit is financieel aantrekkelijker dan het aangaan van vaste contractverhoudingen.
Hoe beïnvloedt de nieuwe wetgeving seizoensarbeid?▼
Werkgevers kunnen moeilijk seizoenarbeiders vast aannemen vanwege doorbetalingsverplichtingen. Daarom hebben cao's de onderbreking van zes maanden ingekort naar drie maanden, zodat seizoensarbeid onder bepaalde tijd mogelijk blijft.
Wat is de transitievergoeding en sinds wanneer geldt deze?▼
De transitievergoeding is een vergoeding die werkgevers moeten betalen wanneer een werknemer wordt ontslagen na twee jaar vast werk. Deze regeling bestaat sinds juli 2015.
Wat overweegt het kabinet om MKB-bedrijven te ondersteunen?▼
Het kabinet overweegt om de transitievergoeding branchegebonden te maken, zodat kleinere bedrijven beter kunnen voldoen aan deze verplichtingen zonder hun bedrijf in gevaar te brengen.
